***سعيد تنها***
داداش سعيد خيلي لوسييييي....
واقعا باهات قهرم،من كه هروقتم نبودي اسمتو ميگفتم....اصن نه تنها من بلكه همه بچه ها هميشه دلتنگت ميشن ديوونه....نبينم غمتو داداشي....اينجا اصن مثه جاهاي ديگه نيست،خيالت راحت هيچكس اينجا فراموش نميشه،شايد اسمش گفته نشه ولي فراموش نه.....ديگه نشنو�
******
ميم مث......
داداش مجتبي اگه ميدونستي با چه حسي پستاتو ميخونم اينجوري نمينوشتي....هميشه ميگن هرچي از دل بياد به دل ميشينه،فكر كنم خودتم از ته دل مينويسي...
******
1irani......آجيييييي پايه شيطونيم اساسي...جاي منم حسابي خالي كن كه خيلي وقته شلوغ كاري نكردم.ايشالا بهت خيلي خيلي خيلي خوش بگذره
******
منم كرجيم...به نظرم ابتكاره جالبيه همتون بنويسين لدفا تا داداش سعيد بفهمه كه مهمه برامون.راستي اينجا چقدر شمالي داريم،خوش بحالتون واقعا.....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(