ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﻣﺜﻞ ﺟﻮﺍﻧﻲ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺳﺮﺑﺎﺯﻱ
ﺑﺸﻨﻮﺩ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﻧﺎﻣﺰﺩﺵ ﺩﻝ ﺑﺮﺩﻩ
ﻣﺜﻞ ﻳﮏ ﺍﻓﺴﺮ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺷﺮﺍﻓﺘﻤﻨﺪﻱ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﻱ ﺟﺮﻡ ﭘﺴﺮﺵ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﻣﺜﻞ ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﺭﺟﺎﻱ ﺷﻠﻮﻍ
ﺑﻴﻦ ﺩﻋﻮﺍﻱ ﭘﺪﺭ ﻣﺎﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﮔﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺧﺴﺘﻪ ﻣﺜﻞ ﺯﻥ ﺭﺍﺿﻲ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﻣﻬﺮ ﻃﻼﻕ
ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺨﺖ ﺑﺪﺵ ﺳﻮﮊﻩ ﻱ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺧﺴﺘﻪ ﻣﺜﻞ ﭘﺪﺭﻱ ﮐﻪ ﭘﺴﺮ ﻣﻌﺘﺎﺩﺵ
ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺩﺭﺩ ﺧﻤﺎﺭﻱ ﺷﺪﻩ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩﻩ
ﻣﺜﻞ ﻳﮏ ﭘﻴﺮﺯﻧﻲ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ ﺳﺮﺑﺎر ﻋﺮﻭﺱ
ﭘﺴﺮﺵ ﭘﻴﺶ ﺯﻧﺶ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺍﻭ ﺩﺍﺩ ﺯﺩﻩ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﻣﺜﻞ ﺯﻧﻲ ﺣﺎﻣﻠﻪ ﮐﻪ ﻣﺎﻩ ﻧﻬﻢ
ﺩﮐﺘﺮﺵ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﺩ ﺳﺮﻃﺎﻥ ﻣﺸﮑﻮﮎ ﺍﺳﺖ
ﻣﺜﻞ ﻣﺮﺩﻱ ﮐﻪ ﻗﺴﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻧﮑﻨﺪ
ﺯﻧﺶ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻗﺴﻢ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺁﻥ ﻣﺸﮑﻮﮎ ﺍﺳﺖ
ﺧﺴﺘﻪ ﻣﺜﻞ ﭘﺪﺭﻱ ﮔﻮﺷﻪ ﻱ ﺁﺳﺎﻳﺸﮕﺎﻩ
ﮐﻪ ﮐﺴﻲ ﻏﻴﺮ ﭘﺮﺳﺘﺎﺭ ﺳﺮﺍﻏﺶ ﻧﺮﻭﺩ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺯﻧﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻪ
ﻋﻴﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻮﻩ ﺍﺵ ﺳﻤﺖ ﺍﺗﺎﻗﺶ ﻧﺮﻭﺩ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﺎﺵ ﮐﺴﻲ ﺣﺎﻝ ﻣﺮﺍ ﻣﻲ ﻓﻬﻤﻴﺪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻐﺾ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﮔﻠﻮ ﺳﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ﻣﺜﻞ ﻣﺮﻳﻀﻲ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻗﻄﻊ ﺍﻣﻴﺪ
ﺩﺭ ﭘﻲ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﻱ ﺭﺍﻫﻲ ﻣﺸﻬﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(