یکی از بهترین سرما خوردگی های عمرم ،مال وقتیه که اومده بود شهرمون ، دیدن�
لامصب هر وقت هم اون میومد یه بادای سردی می وزید که پرنده ها رو هوا خشک می شدن :))
جفتمون سویی شرت تنمون بود که مال من نازک تر بود و من هم خیلی سرماییَ�
دید سردمه سویی شرتشو داد به�
من 2 تا پوشیده بودم و خودش با یه لا پیرهن ^_^
چون آقامون هیکلیه سویی شرتش به تنم گشاد بود^_^
زیپشم بسته بودم شدم مث کدو قلقله زن :))
از حرکاتش معلوم بود سردشه میگفتم بدم خودت بپوشی ؟ میگفت نه
منم که اصن تارف حالیم نی :))
خلاصه جونم براتون بگه که اینجانب با 2 سویی شرت و اونجانب با 1 لا پیرهن جوووری سرما خوردیم که
تا 2هفته پشت تلفن جفتمون فِر فِر میکردیم :))
