سـلـامـتـی اون دلــایـی کـه تـنـهـان...
اونـایـی کـه بـغـضـشـونـو تـو گـلـوشـون نـگـه مـیـدارن نـه گـلـه مـیـکـنـن نـه شـکـایــت..
اونــایـی کـه ایـنـقـده درد دل دارن نـمـیـدونـن از کـجـا شـروع کـنـن...
اونــایــی کـه وقـتـی یـه پـسـت شبـیـه حـرف دلـشـونـو مـیـبـیـنـن کـلـی روش مـکــث مـیـکـنـن...10بـار اون پـسـتـو مـیـخـونـن..
سـلـامـتـیـه اون حـس هـایــی کــه دیـگـه تـکــرار نـمـیـشـه ...
سـلــامـتـیــه کـسـایـی کـه وقـتـی میـخـوان بـیـان قـسمت تــنــهـایـی پـسـت بـخـونـن قـبـلـش اهـنـگـهـایـی کـه بـاهـاش خــاطـره دارن رو مـیـذارن.. هـمـزمـان بــااهـنـگ پـسـت مـیخــونــن....
سلــامــتـیـه اون کـسـی کــه مـیــاد پـسـت هـمـه رو مـیـخــونـه و غـصـه ی دوسـتـای مـجـازیـشـو مـیـخـوره ولـی دل خـودش انــدازه یـه اســمــون پـــره...
سلــامـتـیه تـویــی کـه نـه پـسـت مـیـذاری نـه دردل مـیـکـنـی ولـی دلــت خـیـلـی گــرفتــه..
لــــایـــکــــــــــــ=بــــــی نــــهـــایـــت

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(