سلام به همه...من همون no loveقدیمم...
اینکه الان حرف از تنهایی میزنید ینی یه جای کارتون میلنگه...
دوستای خوبم ماها باس دلمون گرم باشه نه سرمون....
متاسفانه ماها فقط سرامون گرمه ولی دلامون گرم نیس..اینقده سرگرم کارامون و حاشیه های زندگیمون شدیم که خدا رو کلا فراموش کردیم...اینکه میایم میگیم ما خیلی تنهاییم یه جورایی داریم وجود خدارو انکار میکنیم...اون چیزی که باعث دلگرمیه فقط خداس...
عشق خوبه اما عشقی که از روعادت نباشه...عشقی که رفتنو دل سوزوندن بلد باشه عشق نیس کشکه دوستان...
ماها فک میکنیم با این عقل ناقصمون خیلی بیشتر از خدا میدونیم ...فک میکنیم بلدیم درس زندگی کنیم اما واقعیت یه چیز دیگه س...منم مثه شماها یه روزی شکست خوردم تو زندگیم..گوشه گیر شدم تنهاییمو فریاد میزدم ولی اشتباه بود...شما هم انگار دارین مثه من راهو کج میرین...من نمیخوام نصیحت کنم دارم تجربه هامو براتون میگم..
تسلیم حکمت خدا باشیم ...
این دنیا باس اونقده قوی باشی هیچ چیز نتونه باعث شه کم بیارین...
عشق واقعی فقط خداس...
یا حق...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(