(*^*گچساران بام نفت ایران*^*)
با اجازه صاحب سبک
یکی از لـــــذتـــایی که دوســـت دارم داشــــته باشـــ�
عکــســــشـــو بـــــدم انــــدازه ســــقــف اتـــاقـــم بـــزرگ کنــــن بچـــــسبـــونـــمش به ســــقــــف اتـــاقـــم کـــه هــــر روز صــــبح کـــه از خـــواب پـــا مــیـــشــم اولـــیـــن چــیزی کــــه چــــشم بـــهـــش مـــیـــفــتـــه عـــکــــس اون بـــاشـــه امـــا حــــیــفـــ کــــه عـــکـــســـشو نـــدار�
ولـــــی خــــب هـــر روز صــــبـــــح اولـــــــیـــــن چــــیــــزی کـــــه بــــه ذهــــن مـــیــــرســــه چــــهـــره ی اونـــه*^*

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(