ﭘﺎﻳﻴﺰ ﻣﯽﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﻣﺒﺘﻼ‌ ﮐﻨﺪ
ﺑﺎ ﺭﻧﮓﻫﺎﯼ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺮﺍ ﺁﺷﻨﺎ کند
ﺍﻭ ﻣﯽﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﺲ ﻧﻪ ﻣﺎﻩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺭﺍﺯ ﺩﺭﺧﺖ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﺭﺍ ﺑﺮﻣﻼ‌ ﮐﻨﺪ
ﺍﻭ ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺴﺎﻝ ﺍﺯﺳﻔﺮ
ﺍﻧﺪﻭﻩﻫﺎﯼ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻴﺎﺭﺩ، ﺧﺪﺍ ﮐﻨﺪ
ﺍﻭ ﻣﯽﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﻫﻢ ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻨﺪ ﻣﺮﺍ
ﺧﺶﺧﺶ،ﺻﺪﺍﯼ ﭘﺎﯼ ﺧﺰﺍﻥ ﺍﺳﺖ، ﻳﮏ ﻧﻔﺮ
ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻭﯼﺣﻀﺮﺕ ﭘﺎﻳﻴﺰ ﻭﺍ ﮐﻨﺪ ...

به امامزاده هوشنگ این عدالت نیست
بهار و تابستون میری بیرون یه بستنی بخری 10میری، برمیگردی میبینی11عه
پاییز و زمستون 10شروع میکنی اتاق رو تمیز میکنی غذا درست میکنی زنگ میزنی با دوستت یک ساعت صحبت میکنی میبینی تازه 10:20ست
چراااا ╰_╯

اینجا آسمان ابریست ، آنجا را نمی دان�
اینجا شده پاییز ، آنجا را نمی دان�
اینجا دلی تنگ است ، آنجا را نمی دانم . . .

می پسـندم پاییـز را
که معافـم می کنـد
از پنـهان کردن
دردی که در صـدایم می پیچـد ُ
اشکی که در نگاهـم می چرخـد
آخر همه مـی داننـد
سـرما خورده ام . . . !

باید عادت کرد!
پاییز می اید *-*
نرم نرمناک؛)
رقصان...
رنگارنگ ...
با چشمانی تر ...
با گونه ای گرم ....
اما گاهی پر جوش و خروش..با انار خون به جگر و کدوی خزان ، در بغل گرفته و میاید و گاهی با چشمانی تر و دل شکسته...!!
ما ک پاییز را نشناختیم....
امیدواریم اوهم مارا نشناسد ☺

دوباره پاییز
اما نه ((فصل خزان)) زرد!
دوباره پاییز
اما نه فصل اندوه و درد!
دوباره پاییز
فصل زیبای سادگی
دوباره پاییز، موسم شدید دلدادگی . . .