تنهایی را دوست دارم ..زیرا بی وفا نیست..تنهایی را دوست دارم زیرا عشق دروغی درآن نیست...تنهایی را دوست دارم زیرا همیشه کنارمه...تنهایی را دوست دارم زیرا خدا هم تنهاست..تنهایی رو دوست دارم تو تنهاییهام تو انتظار گریه می کنم..وانتظارمو همیشه پنهان می کنم.کاش می فهمی دی این این تنهایی چه قدر سخته.اکنون تو با مرگ رفته ای من اینجاتنها به این امید دم میزنم که با هر نفس گامی به تو نزدیک میشم.این زندگی من است

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(