دیگه به خدا باورم شد. کم شدن رابطه با همنوعان یا اونایی که می خواستن باهام ارتباط داشته باشند.
هیچ ربطی به کم فرهنگی یا خوش تیپی درک کردن موقعیتها کم آشنا بودن یا راها وروشهای پیش مقدمو هزارتا زهرماروکوفتی ازاین چرت بازی ها.{خدایش دیگه نه ربطی نداره آره نداره}دردش تنهایی هرچه میمونه بزرگ میشه.ازتو بهترش جذاب ترش عالی ترش رو بازداشتم.اونم بهم گفت تو مردی.نمی تونی باکسی رابطه ای داشته باشی.شنیدن این حرفا برام تازگی نداشت.هرکی میاد یه خطی میکشه رو دلما بعدش با احترامات فراوان می رود.{تنهایی رو دوست دارم آخه خدا هم تنهاست...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(