عــاشـقــانــه ی خــاص no love...
دوس دارم مـثــلـا یـه پـســر داشـتـه بـاشـم...
اخـلاقـش شـبـیــهــ خـودم بــاشـه....
مــثـه خــودم تـیـپ بــزنــه...لـبـاسـاش ســتــــِ خــودم بـاشــه...
ادای ادم بــزرگــا رو دربـیــاره...
هــر جـا مـیـرم دنـبالـم راه بـیـفــتـه بـیــاد...ادکـلـن مـردونـه و تـلـخـه مـنـو بـزنـه...
مـن بـاشـم هـمـه دنـیـاش...اون بـاشـه هـمـه دنـیـام...
هـمـیـشـه از مـامـانـش بـپــرسـه مـامـان شـبـیـه بـابـا شـدم؟؟؟
مـامــانـش بــا لـبـخنــدبــگـه از بـابـاتــــم خـوشـتـیـپ تــر شــدی...خخخخ
لـــایـــکـــــ=بـــی لـــایــکـــــــ

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(