مــــا اُردیبهــشتے هـــا یِـــه عُـــذر خــواهــــے بـــه خــودِمــــون بِـــدِهـــکاریـــم!!!
-بـــراےِ ایــــنــکـــه راحَــــت بـــه هَـــمه اِعـــتِـــماد مــــی کـــُــنیــم...
-بـــراےِ ایــــنــکـــه حِـــسّ مــــی کـــُــنیــم بـــایَــد هَــــمه رو بَـــخشیـــد،نَــــبایــد کـــینـــه اے بـــود...
-بـــراےِ ایــــنــکـــه مُـــعتَـــقِـــدیـــم هَـــمیشِــــــه بــــایَــــد مـــهـــرَبــــونــــــے کَــــرد،نَــــبایــد سَـــنگــدِل بــــاشیـــــم...
-بـــراےِ تَـــمومِ اُون وَقـــتایــے کـــه خَــــطاے طَـــرَفِـــمون رو مـــے دیـــدیــــم و مـــے فَــــهمیــــدیــــم ولـــــی بـــه روش نــمے آوُردیــــم...
-بـــراےِ تَـــمومِ "ایـــن بـــارِ آخـــرم بـــود" هـــایے کـــه بـــه خـــُــودمــون مـــے گــُــــفتیـــم و بــــعدِ یـــه مُـــدتّــــے فَـــراموش مــــے کـــردیــــم...
-بـــراےِ تَـــمومِ حــــرفایــــے کـــه بـــایَـــد مـــے زَدیـــم و نَزدیــــم...
آره هَــــمــــه ےِ مــــا اُردیبهــشتے هـــا یِـــه عُـــذر خــواهــــے بـــه خــودِمــــون بِـــدِهـــکاریـــم...!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(