این چنین بر دلم افتاد، به امّید خدا
غم مخور رسد امداد، به امّید خدا
چه قدَر عقده در این سینه ی ما جمع شده
عقده ها می شود آزاد، به امّید خدا
خبر آمدنش را همه جا پخش کنید
مى رسد لحظه ميعاد، به اميد خدا
منتقم می رسد و روز ظهورش حتما
می شود فاطمه دلشاد، به امید خدا
حرم خاكی خورشید و قمرهای بقیع
عاقبت می شود آباد، به امید خدا
مثل مشهد وسط صحن بقیع نصب كنی�
دوسه تا پنجره فولاد، به امید خدا
 اللهم عجل لوليك الفرج

مهدی جان به حق مادرت زهرا بیا
لایک نمیخواهم فقط یه دعای فرج منو مهمون کن برای ظهور آقا امام زمان(عج)

قطعه گمشده ای از پر پرواز کم است
یازده بار شمردیم و یکی باز کم است
این همه آب جاریست نه اقیانوس است
عرق شرم زمین است که سرباز کم است

یک روز به هیبت سحر می آید
با سوز دل و دیده ی تر می آید
یک روز به انتقام هفتادو دو شمس
با سیصد و سیزده قمر می آید

باز هم غروبِ جمعه شد آقا نیامدی

باقر العلوم ﴿ علیہ‌السلام ﴾ :
وقٺی قائمِ ما (اهل بیٺ) قیام کرد
دسٺِ خود را بر روی سرِ بندگان قرار می دهد
بہ برکتِ آن ، عقل ها و اندیشہ ها از پراکندگی نجاٺ پیدا کرده
و فهمِ آنها کامل می گردد .
منبع : [ الکافي ، ج۱ ، ص۲۵ ]