K
K : E ۱۲ سال پیش
پیام

اینایی که همیشه لبخند رو لباشون بود ‏,‏ شاد بودن همه رو میخندوندن ‏,‏ و فکر میکردید هیچ کس و هیچ چیز نمیتونه ناراحتشون کنه اگر یه وقت دیدید ناراحتن ,‏ دیدید گوشه گیر شدن ‏,دیدید دیگه نه میخندن نه میخندونن بدون از جایی خوردن که هیچ وقت فکر نمیکردن ‏لایک ‏
:‏ د
اغون ‏
داغونم ‏
التماس ‏
دعا ‏
آبجی ‏
نسرین ‏
ممنون ‏
این ‏
چند ‏
روز ‏
به ‏
جام ‏
پست ‏
میزارید

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.