وقتی چن روز تمام عزیزترین کست حتی ی خبرهم ازت نمیگیره....!
وختی رفیقی که همه جوره پاش بودی هیچ جوره پات نیس....!
وختی دلت قد ی اسمون میگیره و مجبوری واسه نشکستن سنگ باشی...
وختی حمایتا همه حرفه....وختی دوستاشتنا همه پیامکیه....
وختی مجبوری حضورتو به کسایی یاداور شی که لحظه لحظه زندگیت باهاشون پره...
اینا ینی یجا،یه چیزی کمه....
اینا ینی ی جای کار میلنگه....
اینا باید ینی فک کنم چرا فک میکنم تنهام...!ینی باید عذر بخوام که تو زندگیتونم...!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(