K
K : E ۱۲ سال پیش
پیام

^_^ kamran‏ ‏♥♥ Elham ^_^
بغض راه گلوتو میبنده ...
نفس کشیدن برات سخت میشه ...
اولین قطره از چشات سرازیر میشه ...
شروع شد ...
دوباره خاطراتش شروع میکنن به رژه رفتن جلو چشات ...
وقتی به خودت میای میبنی که بالشت خیس خیسه و ساعت چهار پنج صبح...
یه آه سرد ... از ته دل ... دیگه گریه نمیکنی ... آره اشکات تموم شدن ...
دیگه وقت خوابه ... شب خوش ...
کامران : به نظرت کسی که این بلاهارو سرت آورده ارزش اشکاتو داره ؟؟ سخته ... ولی بلند شو ، یا علی

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.