خـــــاص no love........
یـه وقـتـایـی بـایـد بــا رویـاهـات زنـدگــی کـنـی....چـشـمـاتـو بـبـنـدی
مـثـلــا تـو خـیـالـت پـیـشـه خـودت حـسـش کـنـی....دسـتـاشـو بـگـیـری..
بـیـاریـش تـو بـغـلـت سـرتـو بـذاری رو شـونـش ..
چـه ارامـشـی داره شـونـه هـای عـشـقـه خـیـالـیـت..
تـو رویـاهــات غــرق شـی...
تـو رویــا عـشـقت باشه و یــه دنـیــا امـیـد واسـه ادامـه...
امـا حـیـف...ایـنـا هـمـش یــه رویــاس ...
لـــایـــکـــــ=بـــی لـــایــکـــــــ

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(