a
amir1991 ۱۲ سال پیش
پیام

یه روز یکی بود که همیشه بهش تکیه می کردم و در کنارش بودن دلمو آروم می کرد...حالا اون مَرد...رو تخت بیمارستان خوابیده...
حالا اون به من تکیه می کنه اما یواش یواش احساس می کنم کمرم داره خم میشه...خدایا همه سرطانی ها رو شفا بده...
لایک نمی خوام فقط واسه ش دعا کنین.

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.