اتاقـــي کـــه تـــو را نـــدارد؛
تنهاســـت.
پنجــره‌اي کـــه تــــو در آســتانه‌اش نمــي‌ايــستي؛
تنهاست.
منظره‌‌اي که تـــو نگاهــش نميکني؛
تنهاست.
تختي که تـــــو رويــش نميخوابي؛
تنهاست.
تخته‌سنگي که تــــو رويش نمينشـيني؛
تنهاست.
دستگيره‌ي در، که تــــو لمسش نميکني؛
تنهاست.
آن قاشقِ قديمي که مدتهاست با آن غـــذا نخورده‌اي؛
تنهاست.
دريايِ پهناور حتــی ، که تــــو پايت را به آبش نمي‌زني؛
تنهاست.
اين همه مثال کافي نــيست ؟؟
برايِ آن‌که باور کنــي
"مــــن" که "تــــو" را ندارد؛
تنهاست؟!!!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(