یک روز اشتباهی خونه یه خانم پیری رو گرفتم؛؛اومدم معذرت‌خواهی کنم؛؛
هی میگفت : زهرا جان تویی؟؟
هی میگفتم : ببخشید مادر اشتباه گرفتم؛؛؛
باز میگفت : سپیده جان تویی مادر؟
میگفتم : نه مادر جان اشتباه شده ببخشید؛؛؛
اسم سوم رو که گفت دلم شکست؛؛؛
گفتم آره مادر جون؛؛؛زنگ زدم احوالتون رو بپرسم؛؛؛
اونقدر ذوق کرد که چشام خیس شد؛؛؛
لایک:خلاصه اینکه یادی از بزرگانمون بکنیم؛؛؛ مبادا مجبور باشیم تنها در یادها دنبالشون بگردیم؛؛

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))