کاش می شد که کسی می آمد
باور تیره ی ما را می شست
و به ما می فهماند...
دل ما منزل تاریکی نیست
اخم بر چهره بسی نازیباست
بهترین واژه ، همان لبخند است
که از لبهای همه دور شده ست
کاش می شد که به انگشت نخی می بستی�
تا فراموش نگردد که هنوز انسانیم...!!!