عــاشــقــانــه هــــایno love .............
یــه وقـتایــی از قــصـد مــیـخـوام یـقـه ی پـیـراهـنـمـو کـج بـذارم ...
هـی جـلــوش رژه بـرم خــودمـو تـو دیـدش قــرار بــدم ...تــا منــو نـیگــاه کـنـه ...تـو دلــم بگـــم انـگــار نـه انـگــار مـثــه ایـنـکـه حــواسـش بهــم نـیــس...(عـشـقـمــو میــگــما)بعــد وقـتــی کــاملـــا نــاامیـــد شــدم یــهــو بــاصــدای بــلــنـد بــگــه مجـتـبــی یـقــه ی پـیــراهـنــت چــرا ایـنـجـوریــه...هـی غــر بـزنــه...منــم کــه کـشــتـه مــرده ی ایــن غـرغــراشـم...بـلنــد شــه روبــه روم ...یــقـمــو درس کـنـــه لبــاسامـو مــرتـبـــــ کنـــه بــگه دوس نــدارم عـشــقم نــامــرتـبـــــ بــاشــه هـــا....منــم تــودلــم یــه کــامیـــون قنـــد ابـــــ شــه ...اصــن یــه حــالــی میــده عشــقــت حـواسـش بــه هـمــه چـیــت بــاشــه...حــس کنــی بــرا یــکی مــهـمـــی...
ابــجـیــای خــودم حــواسـتــون خـیــلــی بــه عـشــقــتـون بـاشــه ...گــفـتــم کــه در جــریـان بــاشــیــد...بــالـــاخــره مــرده و ایــن جــور دیــوونــه بــازیــاش...
لــــایـــکــــــ=بـــی لــــایــکــــ.....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(