"ویـــژه مــســیــحـــا "
آروم آروم مــنــو تــو خــاک مــیــزاشــتـــن ... بــا ایـنــکــه مـیـدونـسـتــم چــه چـیـزا کـه در
انــتــظــارمِ .... ولـــی ....
تــنــهــا کــاری کــه مــیــکــردم دنــبــال حــنــا گــشــتـــن بــود تـــو بــیــن خــانـمــا ...
پــیــداش کــردم ....
بــدجــور داشــت زار مــیــزد .... واســادم جــلــوش گــفــتـــم بــا مـعـرفـت ایــن گـریــت بـه
چــه درد مـن مــیــخــوره حــالــا......هـــا ؟؟؟
گـِـریــش شـدیـد تــر شــد ...
بــســه ... گــریــه نــکــن ... هیـــچ دِیــنی گــردنــت نـیـسـت
حــلــالِ حــلــال ... بــرو نــفــســم بــرو گــریــه نــکــن .... راحـــتـــ شــدم ....
.... خــوابِ قــشـنـگ مـسـیـحـا ....
لــایــک = صــفــر

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(