عــاشــقــانــه ی no love...........
ســیــزده بــدر بــاشــه....هـمـه فــک و فــامــیــل جــمــع بــاشــن والــبـته مـنــو عـشـقـم.....بــریــم یــه جــای ســرسـبــز ..
مــنــم بــخــاطــر ایــنــکــه تــازه مــزدوج شــدم از زیــر کــارا در رم (الــبــتـه بــمــانـد کــه پــســرای فــامــیــل چــه فـشــایــی کــه تـو دلـشــون بـه مــن نـمـیــدن)....
مــن بــاشــمــو عــشــقــم و یــه هـوای دونــفــره....مــشــغــول قــدم زدن بــا عــیــال زیــر اسـمــون خـــدا...دســتــامــون تــو دســتــای هـــم بــاشــه..هــی واســه هــم لــاو بــتــرکــونـیـم....
بـعــد بـریــم سـروقــتــه غــذا...کــنــار هــم بــشــیـنـیـم...اون لــحـظــه بــاس حــواســم خـعــلــی جـمــع بــاشــه....اخــه هــمــه دارن مــارو زیــر چــشــمــی مــیــپــان کــه چــیــکــار مـیکـنـیـم...مـنـم شـیـطـنـتـم گّــل کــنــه ...بــخــاطــر ایــنــکــه دخــدرای مـجــرد فــامــیــل حـســرت بــخــورن هــی حــرکــات عــاشــقــونــه انــجــام بـــدم....خخخخ...
بــعــد نــاهــار وســطــی مــیــچــســبــه...مــوقــع یــار کــشــی...بــگـم مــنـو عــشــقــم شــمــا هــمــه...
مــوقـع بــازی هــر وقــت کــســی مــیــخــواد بــا تــوپ عــشـقــمـو بــزنــه بــرم جــلــو عــشــقــم واســتــمو ...فــردیــن بــازی درارم...
بـــعــد از یـــه ســیــزده بــدر لــذت بــخــش هــمـــه بــا شــادمـــانی بــه خـــانــه بــرمیــگــردیم..خخخ...
دیـــــووونــه هــم خــودتــونــیــد...
لــایــکــــ=بــی لــایــکـــــ

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(