عــــاشــقــانـــه هــــای no love.............
یــه شــبـــ رو مــبــل لـــم دادم دارم مــســابــقــه ی حـســاســـه فــوتــبــال نــیــگــاه مــیــکــنــم تــخــمــه مــیــشــکــنــم....
از تو اشــپــزخــونــه بــیــاد کـــنــارم بـــشــیــنــه بــگــه بـــزن کــانــالـــه دیـــگــه مــیــخــوام فــیــلــم بــبــیــنـم....
یــه نــگاه مــظـلـومــانــه بــهــشــ کــنـم بــگــم جــونــه مــن بــذار فــوتــبــال بــبــیـنــم خــیــلــی حـســاســه...
هــی غــر بــزنــه بـــه مــیـخــوام فــیــلم بــبــیــنــم...
مــنــم بـــیــخــیــال ...مــشــغــولــه نــیــگــاه کــردنــه فــوتــبــال ـشـــم....
یــهــو خــودشــو مــظــلــوم کــنــه بــگــه مــجــتــبـــی بــذا فــیــلــم نــگــاه کــنــم....مــنــم بـــا دیـــدنـــه چــشــاشــ قــیــد فــوتــبــالــو بــزنــمــو بــیـارمــشــ تــو بــغــلــم مــشــغــول فــیـلــم دیــدن تـــو بـــغــلــه مــن بــشــه....
مـن کــه ایـنــو تــجــربــه نــکــردم ولــــی فــکــ کــنــم خــعــلــی حــال مــیــده.....
لــایــکـــ=بــی لــایــکــــ

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(