" ویـــژه مــســیــحــا "
یــکــی از لــذتـــایــی کــه هــیـــچ وقــتــــ نــبــود ....
یــواش یــواش از پــشــت ســرش بــیــام پــِخـِـش کــنــم 3مــتـــر و نــیــم بــره هــوا
بــعــد بــبــیــنــم خــیــلــی تـــو شـــکـــِــ بــگـــیــرمــش بــغــلــمــو بــگــم غــلــط کـرد�
بــاشــه .... بــبــخـــش .... حــالــا آروم .... آروم ....
اونـــم یــه دفــه پپپپخخخخخخخخخشششششششش زمــیــن شــه و بــگــه
هـــه ایــنــبــار یــک هـیـچ بـه نـفـع مـن ...
بــه غـلـط کـردن افـتـادی .... هـا هـا هـا ...
چــی بــگــم .... عـشـق خـیـالـیـه داریــم مـا آخـه ....
لـامـصـبـــه نـتـرس ...
لــایــک = صــفــر

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(