ماها خیلی باکلاس شدیم.
از جد ننه بزرگمون بگیر تا اون بچه فسقلی
که دستش همه ش تو دماغشه،
موبایل داری�
ولی زورمون میاد یه تلفن به نزدیکامون بزنی�
ببینم زنده ن یا مرده!
ماها خیلی باکلاس شدیم.
همه مون عاشق حیوونا و جک و جونوراییم،
تو خونه مون از خوکچه هندی گرفته...
تا بزمجه استرالیایی نگهداری می کنی�
ولی بابا بزرگ و مامان بزرگمونو می بریم خونه سالمندان
تا اونجا ازشون نگهداری کنن!
ماها خیلی باکلاس شدیم.
رنگ لاک ناخن انگشت شست پامونو
با رنگ گل پادری توالتمون ست می کنیم
ولی رنگ دل و زبون و فکرمون یکی نیست!
ماها خیلی باکلاس شدیم،
با هزار جور جنگولک بازی از مملکت می زنیم بیرون،
ولی همین که پامون به زمین سفت رسید،
سرود «چو ایران نباشد تن من مباد» می خونی�
و با عرق آریاییمون خودمونو جر میدیم!

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))