آقا بیا که پیش قدمهات پا شوم/در محضرت نشینم و مست از لقاء شو�
حیف است با دلی که به تو خو گرفته است/بر غیر مهر فاطمی ات مبتلا شو�
می آمدی و می طلبیدم تو را چو آب/ اما نشد که طالب آب بقا شو�
ماه محرم است بگو روضه ات کجاست؟/تا مهمان هیأت آل عبا شو�
گریه کنان به سینه زنم در غم حسین/ بلکه کمی شبیه تو صاحب عزا شوم...
اللهم عجل لولیک الفرج

مهدی جان به حق مادرت زهرا بیا
لایک نمیخواهم فقط یه دعای فرج منو مهمون کن برای ظهور آقا امام زمان(عج)

قطعه گمشده ای از پر پرواز کم است
یازده بار شمردیم و یکی باز کم است
این همه آب جاریست نه اقیانوس است
عرق شرم زمین است که سرباز کم است

یک روز به هیبت سحر می آید
با سوز دل و دیده ی تر می آید
یک روز به انتقام هفتادو دو شمس
با سیصد و سیزده قمر می آید

باز هم غروبِ جمعه شد آقا نیامدی

باقر العلوم ﴿ علیہ‌السلام ﴾ :
وقٺی قائمِ ما (اهل بیٺ) قیام کرد
دسٺِ خود را بر روی سرِ بندگان قرار می دهد
بہ برکتِ آن ، عقل ها و اندیشہ ها از پراکندگی نجاٺ پیدا کرده
و فهمِ آنها کامل می گردد .
منبع : [ الکافي ، ج۱ ، ص۲۵ ]