اینجایی که من زندگی میکنم عذاداری امام حسین به بزرگی و باشکوهی ایران نیست !
به خاطر محدودیت هایی که داره...
خیلی دلم تنگ شده واسه اینکه دنبال دسته های سینه زنی تو خیابونا راه بیفتم...
واسه اینکه یه بارهم که شده تعزیه رو از نزدیک ببینم...
دلم واسه محرم های ایران تنگ شده...
دعا میکنم همتون به آرزوهاتون برسین...
ایشالا روزی بیاد که دستتون تو دست عشقتون باشه و کنارش خوشبخت باشین....
بچه ها تو این شبا مارو فراموش نکنین...
خیلی التماس دعا...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(