ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻫﻤﺎﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﯿﮑﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺑﺴﺘﻨﺪ ﺷﺮﺍﺑﺎﻥ ﮐﻪ ﮔﻬﯽ ﻣﯽ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺷﺎﺩﺍﻥ ﻧﻨﻮﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻏﺼﻪ ﺑﺪﯾﺪﯾﻢ
ﻓﺮﺯﺍﻧﻪ ﻟﺒﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺮﻋﻪ ﮐﺸﯿﺪﯾﻢ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﯾﺶ ﺑﻪ ﺧﺪﺍﯾﯿﺴﺖ
ﺩﺳﺒﺘﻨﺪ ﺯﻧﻨﺪ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺑﯽ ﺭﺍﻫﻪ ﺟﺪﺍﯾﯿﺴﺖ
ﺩﯾﺪﯾﻢ ﻧﺪﯾﺪﯼ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﯿﮑﺪﻩ ﺑﺎﺭﯾﺪ
ﺑﺎﺯﻡ ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪﯾﻢ ﺑﮕﻔﺘﯿﻢ ﻧﺒﺎﺭﯾﺪ
ﻣﺎ ﻧﺎﺩﻡ ﺁﻥ ﭘﯿﭻ ﻧﺒﻮﺩﯾﻢ
ﻣﺎ ﺧﺎﻟﻖ ﺁﻥ ﻫﯿﭻ ﻧﺒﻮﺩﯾﻢ
ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺁﻥ ﻋﺸﻖ ﺧﺪﺍﯾﻢ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻧﺒﺎﺷﻢ ﭘﺴﺮﯼ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻫﻮﺍﯾﻢ
ﯾﺎﺭﺍ ﺗﻮ ﺑﺸﯿﻦ ﺩﺭﺑﺮ ﻣﺎ ﻏﻢ ﺷﺪﻩ ﺩﻭﺭﯼ
ﻣﺎ ﻫﺮ ﺷﺐ ﻭ ﺭﻭﺯﺍ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﯾﯿﻢ ﮐﻪ ﮐﻮﺭﯼ

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))