خدایا دلم از آدمات خیلی گرفته .میدونم توهم دلت از کارام گرفته میدونم بنده قدرنشناسیم هروقت غمگینم،هروقت تنهام،هروقت کسیو ندارم که باهاش دردودل کنم،هروقت از آدما نامید میشم میام سراغت.خیلی بنده بدی هستم میدونم.ولی تورو به خداییت،تورو بزرگیت اینهمه امتحان سخت ازم نگیر،من از پسش برنمیام تحملم خیلی کمه.تنهام نزار میمیرم.من بنده ناشکر،من بنده گنهکار تو،ولی تورو به کرمت منو به حال خودم نزار.اگه همه ازم رو برگردوندن تورو برنگردون تو تنهام نزار.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(