----- (~~~) <هر روز ظهر كته‏!‏‏!‏‏>‏ (~~~) -----‏
يکي از ضدحال هايي كه اميدوارم ديگه تكرار نشه اينه كه:
تو يه مهموني دعوتي كه حداقل با 50 نفرشون رودربايسي داري...
بعد دماغت ميخاره؛ تو هم با نوك انگشتت دماغت رو ميخاروني كه يهو احساس ميكني يه چيزي چسبيد به انگشتت...
يه نگاه به انگشتت مي اندازي و ميبيني...بععععله؛ يك قطعه شيريني به رنگ سبز پسته اي مايل به يشمي به وزن تقريبي 24 گرم به نوك انگشت چسبيده‏!‏‏!
تو جيبت دستمال نداري...
شيريني نامبرده شده در فوق؛ رو تو دستت مخفي ميكني و در جهات اربعه دنبال دستمال كاغذي ميگردي...
نچ؛ حالا مثل اينكه قحطي دستمال اومده‏!‏‏!
دنبال دستشويي ميگردي...
دستشويي پره‏!
پس ميري رو يه مبل ميشيني...
اطراف يه رو نگاه ميكني كه كسي حواسش به تو نباشه...
يه نگاه به چپ؛ يه نگاه به راست...
شيريني رو به طور كاملا حرفه اي ميچسبوني به مبل...
سرت رو مياري بالا ميبيني همه دارن تو رو نگاه ميكنن‏!‏‏!‏‏!‏‏!
‏(آخه من سرم رو به كدوم ديوار بكوبم كه بتونش سفت تر باشه؟‏!‏‏)‏

برا دختره گل سفارش دادم فرستادم در خونشون
بهم زنگ زده میگه چرا پرداخت درب منزل زدى؟
(بعضيا واقعا لياقت ندارن)????

زندگی تو ایران مثل کار کردن تو رستورانه، صبح تا شب واسه ملت انواع غذا هارو سرو میکنی ولی صاحب رستوران نهار بهت املت میده

‏داییم تو عروسیش انقدر مست بود شام و که خورد به پدر زنش گفت ایشالله خوشبخت بشن رفت .

همیشه تا میام بگم حمل بر خود ستایی نباشه‌، اشتباهی میگم *یرمم نمیتونی بخوری

‏کاش تو زندگی واقعی هم مثل والیبال وقت استراحت فنی وجود داشت هر جا گیر کردی بری بیرون زمین یکی بیاد بهت بگه چه خاکی باید به سرت بریزی الان!