يادمه موقعي كه كوچيكتر بودم هر وقت با خانواده (يني خاله و عمه و دايي و عمو و بچه هاشون و...‏)‏ ميرفتيم تفريح يه جايي كه رودخونه هست؛ من اول نيم ساعت تمام آبهاي اطراف به دنبال يافتن خرچنگ زير و رو ميكردم؛ بعد يه خرچنگ ميگرفتم و به مدت دو ساعت جلو همه رژه ميرفتم تا همه بدونند من يه خرچنگ گرفتم؛ بعدش ميرفتم يه سنگ هم اندازه خرچنگه پيدا ميكردم و از پشت ميزدم به كمر دختراي خانواده...‏
در مرحله آخر هم نيم ساعت رو زمين غلت ميزدم و ميخنديدم...خخخخخ‏
البته اعتراف ميكنم هنوزم كه هنوزه هر وقت موقعيتش پيش بياد باز هم اين شوخي رو انجام ميدم‏
لايك‏=بله؛ ما خودمون ميدونستيم تو آدم بشو نيستي

برا دختره گل سفارش دادم فرستادم در خونشون
بهم زنگ زده میگه چرا پرداخت درب منزل زدى؟
(بعضيا واقعا لياقت ندارن)????

زندگی تو ایران مثل کار کردن تو رستورانه، صبح تا شب واسه ملت انواع غذا هارو سرو میکنی ولی صاحب رستوران نهار بهت املت میده

‏داییم تو عروسیش انقدر مست بود شام و که خورد به پدر زنش گفت ایشالله خوشبخت بشن رفت .

همیشه تا میام بگم حمل بر خود ستایی نباشه‌، اشتباهی میگم *یرمم نمیتونی بخوری

‏کاش تو زندگی واقعی هم مثل والیبال وقت استراحت فنی وجود داشت هر جا گیر کردی بری بیرون زمین یکی بیاد بهت بگه چه خاکی باید به سرت بریزی الان!