مایه نون خشکی داشتیم هرسال اسفند میمومد سرکوچمون التماس میکرد ازش آجیل بخریم.
دیروز صبح دیدمش پرایدشو سر کوچه مون پارک دوبل کرد گوشیشو راحت از تو جیبش درآورد و به منشیش زنگید و گفت:
هیجکی رو بدون کارت ویزیت تحویل نگیرین!
اومدم بش سلام کنم یه لبخند ژکوند تحویلم داد دماغشو گرفت بالا داشت میرفت تو افق که یهو پاش رفت رو پوست موز با کله افتاد تو گاری، پسته هاشم از تو جیبش ریخت بیرون و پخش زمین شد.
و اونوخت من یه چشمک زدم بش و سوار هوندای خودم شدم و با افتخار رفتم تو افق...

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^