دیشب تصمیم گرفتم با یه اس ام اس "دوست دارم " کل دوستانم رو خوشحال کنم، که ای کاش دستم می شکست و این کارو نمی کردم ....
بعصی ها که تحویلم گرفتن و کلی شرمنده کردن و در جواب گفتن ما بیشتر و ما هم دوست داریم و عاشقتیم :)
بعضی ها هم که کمی کمبود محبت داشتن و مشکوک به این که من با اونا بودم هی ازم پرسیدن با منی ؟ من؟ مطمئنی؟ من فلانیما نه ....
منم خیالشون رو راحت کردم و در یه اس کوبنده دیگه گفتم: بله با خود خودتونم افکار منفی رو از ذهنتون دور کنید :دی
بیشتر دوستان هم که به بنده لطف زیادی داشتن و فرمودن اس رو اشتباه دادی من اون شخص مورد نظرت نیستم ...
حالا اینا به کنار !!!!!!!!!
یکی از دوستام اصرار بسیار زیادی داشت که بنده این اس رو اشتباه دادم تا دو ساعت با هم کلنجار می رفتیم، می گفت: راستش رو بگو واقعا با من بودی یا اشتباهی فرستادی؟
منم عین متهم ها که فقط در حضور وکیلم حرف می زنم ساکت بودم ... اما فایده نداشت از اون اصرار از من انکار !!!
تقریبا باور کرده بود اما طفل کنجکاو (فضول) درونش نمی زاشت
دوباره اس داد که دل به دل راه داره، اما چند وقته مشکوک می زنی بعدا به حسابت می رسم ....
ما هم که قسم و آیه بابا من این اس رو واسه همه فرستادم خواستم خوشحالتون کنم نه که بازجویی بش�
ول کن نبود باز اس داد که حالا طرف کی هست؟
کی تونسته دل تو رو به دست بیاره؟
بعد یه ساعت اعتراف گیری و قانع نشدنش آخر سر گفته باشه دارم برات!!!!
چه دوره زمونه ای شده محبت هم دیگه نمیشه کرد !!!!
دیگه تصمیم گرفتم دوستانم، بدون دخالت بنده خوشحال بشن :دی
