پای 4جوک بودم یهو خواهرم آجیر خطرشو کشید:
چرا نمیذاری با «دامبیوتر» بازی کنم؟
منم موندم تو چشاش نگاه کردم و تمام معصومیت درونم رو ریختم بیرون و با صدای آلن دولن گفتم:
آیدا... اگه نذاری جوک هام رو بخونم... روحیم خش بر میداره... اعصابم خط خطی میشه... درس و مشق و ول میکنم و قید زندگی کردن رو میزنم و میرم خودمو از برج میلاد پرت می کنم زیر...
طفلی آیدا وحشت زده شد تا آخر شب رفته بود کز کرده بود گوشه اتاق و منو می پایید!!!

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^