<p>
رفتم به مامانم گفتم.مامان پول بده میخوام برم با دوستام بیرون،میگه ندارم دادم به آبجیت که بره با دوستاش بیرون.رفتم به بابام گفتم،اونم گفت دادم به ابجیات، پول میخواستن.رفتم به آبجیم گفتم،اونم گفت به شرطی که اتاقمو تا یه سال تمیز کنی.آخر فهمیدم راسته که من بچشون نیستم.از تو جوب پیدام کردن.به دوستم زنگ زدم گفتم پول ندارم،نمیام.گفت نوکرتم،پول چیه؟بیا در خدمتم.
حالا چطور خانوادم توقع دارن معتاد نشم؟الان این دوستم بهم کراک هم بده تو رو در وایسی باید بکشم.
خانواده ها دقت کنند.والاه.</p>

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^