روند داستان تو این رمان های ایرانی اینقدر تکراری شده که ...
یه بار نویسنده نتونست دختره وپسره رو باهم بفرسته شمال تشنج کرد :(
نشد باهم برن خرید یه عالمه چیز بخرن ۱۰ کشته به جا موند
شب عروسی با جزئیات تماااام ذکر نشد و ۵ نفر با روده های نویسنده حلق آویز شدن
دختره یه رفیق منحرف و خاک برسر نداشت و عذاب الهی نازل شد
موقعیت پیش نیومد جغدای عاشق تنها باشن و والدین نویسنده عاقش کردن!!!
دختره صبح بعد عروسی دل درد نگرفت و آپاندیس عمه ی نویسنده ترکید
( راحتمون بزارید با اون رماناتون دهنمونو صاف کردین :(

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^