*-*ɑʁιɑиɑє
من پله هایی از جنس سنگ را با پاهای خسته ام طی نمود�
و به اتاقی پر از ناگفته ها رسید�
و به دری که رو به اتاق تفکر باز میشد رسیدم و چنگ بر دستگیره اش نهاد�
و در اتاق را گشودم و خود از جامه بی جامه کرد�
و بنشستم بر لبه ی پرتگاهی که سوراخش همچو کهکشان راه شیری عمیق بود و خود را از فشار های کلیوی رها نمودم و باز گشتم در تخت�
داستان دشویی رفتن من ^_^

برا دختره گل سفارش دادم فرستادم در خونشون
بهم زنگ زده میگه چرا پرداخت درب منزل زدى؟
(بعضيا واقعا لياقت ندارن)????

زندگی تو ایران مثل کار کردن تو رستورانه، صبح تا شب واسه ملت انواع غذا هارو سرو میکنی ولی صاحب رستوران نهار بهت املت میده

‏داییم تو عروسیش انقدر مست بود شام و که خورد به پدر زنش گفت ایشالله خوشبخت بشن رفت .

همیشه تا میام بگم حمل بر خود ستایی نباشه‌، اشتباهی میگم *یرمم نمیتونی بخوری

‏کاش تو زندگی واقعی هم مثل والیبال وقت استراحت فنی وجود داشت هر جا گیر کردی بری بیرون زمین یکی بیاد بهت بگه چه خاکی باید به سرت بریزی الان!