فرض كن يه شب خونه تنهايي داري ميخابي.فرض كردي؟
همه جا بقدري تاريكه كه باز و بسته بودن جشمات فرقي نداره.ميكردي دنبال كوشيت كنار بالشت...
دستت به يه جيز كرم و نرم ميخوره.حس ميكني بوست ادمه... يكم ديكه دست ميزني حس ميكني به مو دست زدي...كم كم ادرنالينت ميره بالا ...يه صداي ادم اكو مانند خس خس ميكنه كنار كوشت...فرض كردي؟
يهو يه جيغ محكم ميكشي هيج اتفاقي نميفته، دوباره و سه باره.يكي از بشت ميندازه ميكه ها ها بالاخره گيرت انداختيم...
يهو از خواب با ميشي ... لاعمه ،لا نگران...^__^

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^