اومدم دوستمو سرکار بذارم، بهش گفتم: یه اعترافی بکنم قول میدی به کسی نگی؟
بعدش گفت آره آره قول میدم به جون خودم.
گفتم این راز رو باید با خودت به گور ببریا! بعدش گفت باشه جون تو به کسی نمیگم بگو!
گفتم راستش... راستش خب... داداش من در واقع... برادر زاده ی عمّمه!
یهو میخکوب شد!! :|
فردا باباش اومده به من میگه بچه تو باز پسر منو سرکار گذاشتی رفته کل محل گفته برادر متین برادر زاده ی عمشه؟ خو چیکار کنم خودش اسکله. دوست رازداره من دارم؟!
چیه؟ یه جور نیگا میکنی انگار تو هم نکته رو نگرفتی! نکته رو گرفتی لایک کن. ^_^

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^