اعتراف می کنم اون کسی که نامه مخاطب خاص یکی از همکلاسیاشو داد به معلم پروشی من بودم .....
آخه اون موقع ها اگه یه دختری مخاطب خاص داشت انگار یه مریضی غیر قابل علاج داشت . به خدا فکر کردم فقط دعواش می کنن نمی دونستم باباشو می خوان مدرسه و .... بقیه شو خودتون می دونید.......
هر وقت به اون روز فکر می کنم قلبم درد می گیره .....
شیرین جون امیدوارم منو ببخشی
لایک = ایشالا.... از عذاب وجدان بمیری