قنداق سفيدنوزادي آجيم تو حلقم اگه دروغ بگم!
هشت ساله بودم كه آبجيم به دنيااومد؛اين آبجي ما ازنوزاديش هروقت كه خواب بود؛بيدارميشدمي ديدمامان كنارش نيست؛به فجيع ترين شكل گريه ميكردوجيغ ميزد!
يه بارصبح بعدازاينكه داداشام رفتن مدرسه؛مامانم رفته بودحياط؛منم خواب عميق؛اين آبجي بيدارشد وجيغ وگريه!ازخواب پريدم؛ نيدونستم چجوري ساکتش كنم؛باهمون پتوهاي دورش بلندش كردم رفتم نزديك سفره ي صبحانه رسيدم؛كه ييهوديدم چقدبچه سبك شد؛نگاكردم ديدم آبجي توپتو نيست!افتاده بود وسط سفره خخخخ
خودش يه لحظه خف كرده بودبچه!تامامان اومدوازتوسفره جمعش كرد!خخخخ
الان فكر ميكنين مامان دعوام كرد؛نخيرم ؛تازه خنده شم گرفته بود!
دست وپاچلفتيم خودتونيد!
والا با اين پتو هاشون!