شيخ را گفتند : علم بهتر است يا ثروت ؟
شيخ بيدرنگ شمشير از ميان بيرون آورد و مانند جومونگ مريد بخت برگشته را به سه پاره ي نامساوي تقسيم نمود و گفت : سالهاست که هيچ خري بين دو راهي علم و ثروت گير نميکند .....
مريدان در حاليکه انگشت به دندان گرفته ولرزشي وجودشان را فرا گرفت گفتند يا شيخ ما را دليلي عيان ساز تا جان فدا کنيم .....
شيخ گفت :در عنفوان جواني مرا دوستي بود که با هم به مکتب ميرفتيم ، دوستم ترک تحصيل کرد من معلم مکتب شدم...
حالا او پورشه داره...من پوشه...
او اوراق مشارکت دارد،ومن اوراق امتحاني...
او عينک آفتابي من عينک ته استکاني...
او بيمه زندگاني.من بيمه خدمات درماني...
او سکه و ارز...من سکته و قرض....
سخن شيخ چون بدينجا رسيد مريدان نعره اي جانسوز برداشته و راهي کلاسهاي آموزش اختلاس گشتندي ....

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^