سمیه

دلتنگ یعنی این دل آنقدر کوچک شده که جای هیچ حس تازه ای به جز تو را ندارد

همیشه هم دنیا بد نیست!
گاهی یک نفر با نفسهایش،نگاهش،کلامش،وجودش،بودنش،بهشتی میسازد از این دنیا برایت که دیگر بدون او بهشت واقعی را هم نمیخواهی.

آدم دلتنگ باشه شرافت داره،به هر دل گشادی که هرکسی بتونه توش چادر بزنه!

کاش دفتر خاطرات�
چراغ جادو بود
تا هر وقت از سرِ دلتنگی
به رویش دست میکشید�
تو از درونش
با آرزوی من بیرون می آمدی!

آدما بين الف تا ي هستند،بعضي ها مثل "ب" برات مي ميرن،مثل "د" دوستت دارند،مثل "ع" عاشقت مي شوند،مثل "م" منتظرت مي مونند،تا يه روز مثل "ي" يارت بشن...

رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند:
فرزند آدم به پیری می رسد، ولی دو صفت در وجودش جوان می شود و شکوفا می گردد. یکی حرص است و دیگری آرزو.
"تحف العقول، ص 56"

حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند:
اشخاص عاقل به سعی و کوشش خود تکیه می کنند ولی مردان نادان به آمال و آرزوهای خویشتن متکی هستند

حضرت امام جواد (ع):
کسی که از هوای نفس خود اطاعت نماید با این عمل تمنیات دشمن خود را برآورده ساخته است.
بحار، جلد 17 ، ص 214

رسول اکرم (ص):
آرزو برای امت من رحمت است چه اگر آرزو نمی بود هیچ مادری فرزند خود را شیر نمی داد و هیچ باغبانی درختی نمی نشاند.
سفینه (( امل)) ص 30

امام علی (ع):
کسی که شرافت باطنی و گوهر انسانی خود را بشناسد، این شناسایی او را از پستی های شهوت و آروزهای باطل مصون خواهد داشت.
غررالحکم ص 800- 184

امام علي(ع):
به چيزي كه شايسته آن نيستي طمع و تمنى نداشته باش.
"غررالحكم،ص ٧١٠"

رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند: برای امت خود از دو چیز بیش از هر چیز خائف و ترسانم، اول هوای نفس و دوم آرزوی دراز.
منبع: سفینه،جلد2،((هوی))،ص728

حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: آن کس که خود را به مسائل زائد و غیر لازم سرگرم کند از مهمات واقعی زندگی که آرزو دارد باز می ماند.
منبع: غررالحکم، ص 669

رسول اکرم(ص):
لباس سفید و روشن بپوشید که پاک تر و پاکیزه تر است
وسائل الشیعه ، ج1، ص 280

امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند : لباس نازک و بدن نما نپوشید؛ زیرا چنین لباسی نشانه ی سستی و ضعف دین است.
منبع : بحارالانوار ، ج79، ص 299

حضرت علی (علیه السّلام):
بپرهیز از این که خود را برای دیگران بیارایی و با انجام گناه به جنگ با خدا برخیزی.
منبع : همان ، ج71، ص363

زخمهای دستم را میبست و میگفت: با خودت چه کرده ای؟...افسوس زخم بزرگ دلم را ندید تا بگوید:وای با دلت چه کردم.

تو که نباشی …
میان سر به راهی و رو به راهی …
هیچ کدام نیستم … آواره ام

هروقت بهت میگم دوستت دارم میخندی...
پس یه دل سیر بخند چون به اندازه تموم خنده های قشنگت دوستت دارم!

امام رضا (ع):
علم گنجينه هاي كمال است و كليدهاي آن گنجينه ها پرسش كردن است