سمیه

رسول اكرم (ص) :
اِنَّ الدينارَ وَ الدِّرهَمَ اَهلَكا مَن كانَ قَبلكم و هُما مُهلِكاكم؛
همانا دينار و درهم پيشينيان شما را به هلاكت رساند و همين دو نيز هلاك كننده شماست.

امام محمد باقر (ع):
ما عَرَفَ اَللهَ مَن عَصاهُ؛
خدا را نشناخته آن كه نافرمانى اش كند

امام حسين (ع):
مَن اَحَبَّكَ نَهاكَ وَ مَن اَبغَضَكَ اَغراكَ؛
كسى كه تو را دوست دارد، از تو انتقاد مى كند و كسى كه با تو دشمنى دارد، از تو تعريف و تمجيد مى كند

امام علي (ع):
اَكبَرُ العَيبِ اَن تَعيبَ ما فيك مِثلُهُ؛
بزرگترين عيب آن است كه آنچه را كه مانند آن در خود توست عيب بشمارى.

امام صادق (ع):
من عَرَفَ اللهَ خافَ اللهَ و مَن خافَ اللهَ سَخَت نَفسَهُ عَنِ الدُّنيا؛
هر كه خدا رابشناسد ترس او در دلش مى افتد و هر از خدا ترسان باشد نفسش از دنيا باز مى ماند.

امام صادق (ع):
الرَّغبَهُ فِى الدُّنيا تُورِثُ الغَمِّ وَ الحُزنِ وَ الزُّهدِ فِى الدُّنيا راحَهُ القَلبِ وَ البَدَنِ؛
رغبت و تمايل به دنيا مايه غم و اندوه و زهد و بى ميلى به دنيا سبب راحتى قلب و بدن است.

حضرت زهرا سلام الله عليها :
حبب الى من دنياكم ثلاث: تلاوة كتاب الله و انظر فى وجه رسول و الانفاق فى سبيل الله؛از دنياى شما
سه چيز محبوب من است: 1-تلاوت قرآن 2-نگاه به چهره رسول خدا 3-انفاق در راه خدا

رسول اكرم(ص) :
لتَّوَكُّلُ بَعدَ الكَيسِ مَؤعِظة
توكّل كردن (به خدا) بعد از به كار بردن عقل، خود موعظه است.

ازامام علي (ع) :
إنَّ أهنَأ النّاسِ عَيشاًَ مَن كانَ بِما قَسَمَ اللهُ لَهُ راضياً
گواراترين زندگى براى كسى است كه به آنچه خداوند قسمت او كرده، خرسند و راضى باشد

امام باقر(ع) :
اِستَشِر فى أمرِك الَّذينَ يخشَونَ اللهََّ
در كار خود، [فقط] با كسانى مشورت كن كه از خدا مى ترسند .

پيامبر اكرم(ص) :
مَن يشتَهِ كَرامَةَ الآخِرَةِ يدَع زينَةَ الدُّنيا
هر كه كرامت آخرت را مى خواهد ، زينت دنيا را وا مى نهد .

مگذار مرا در این هیاهو،آقا تنها و غریب و سر به زانو
آقا ای کاش ضمانت دلم را بکنی،تکرار قشنگ بچه آهو آقا
میلاد امام رضا (ع) مبارک باد

پيامبر اكرم(ص) :
لاتَختَلِفوا، فَإِنَّ مَن كانَ قَبلَكُمُ اختَلَفوا فَهَلَكوا
باهم اختلاف نكنيد، كه پيشينيان شما دچار اختلاف شدند و نابود گشتند.

امام حسين (ع):
لا يأمَن يومَ القيامَةِ إلاّ مَن خافَ الله فِى الدُّنيا
كسى در قيامت در امان نيست مگر كسى كه در دنيا ترس از خدا در دل داشت .

امام رضا (ع):
لَيسَ العِبادَةُ كَثرَةَ الصَّلاةِ وَ الصَّوم إنَّما العِبادَةُ التَّفَكُرُ فِى أمر اللهِ عَزَّوَجَلَّ
عبادت به زياد بودن نماز و روزه نيست، بلكه تفكر نمودن در كار خداى عزوجل است .

امام صادق (ع):
بادِرُوا أولادَكُم بِالحَديثِ قَبلَ أن يَسبِقَكُم إلَيهِمُ المُرجِئَةُ :
در آموزش حديث به فرزندانتان شتاب كنيد پيش از آنكه مرجئه (منحرفان) زودتر از شما به سراغ آنها بروند

امام موسي كاظم (ع):
اِياك وَ المِزاحَ فَاِنَّهُ يذهَبُ بِنُورِ ايمانِك؛
از شوخى (بى مورد) بپرهيز، زيرا كه شوخى نور ايمان تو را مى برد.

امام صادق (ع):
اِنَّ القَلبَ لَيتَجَلجَلُ فِى الجَوفِ يطلُبُ الحَقَّ فَاِذا اَصابَهُ اطمَاَنَّ وَ قَرَّ :
به راستى كه دل در درون سينه بى قرار است و به دنبال حق مى گردد و چون به آن رسيد، آرام و قرار مى گيرد.

امام صادق (ع):
إنَّ أعجَلَ الشَّرَّ عُقوبَهً البَغيُى
راستى كه عقوبت و كيفر ستم از عقوبت هر بدىِ ديگر زودتر و با شتاب تر فرا مى رسدى .

حضرت فاطمه زهرا (س) :
فَفَرَضَ الّله الايمانَ تَطهيرا مِنَ الشِّرك... وَ العَدلَ تَسكينا لِلقُلوبِ
خداوند ايمان را براى پاكى از شرك... و عدل و داد را براى آرامش دل ها واجب نمود.