خپلی

‌ای خنده ات
آغازِ گرفتاری من !
بی پایان بخند ... :)

اگر کسی را یافتی که
در لبخنـدت غمت را دید
در سکوتت حرفهایت را شنید
و در خشمت مـحبت را فـهمید
بدان او بهترین دارایی زندگی توست!

گرچه أو هرگز نميگيرد ز حال ما خبر
درد او هر شب خبر گيرد ز سر تا پاى ما

‌ ‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌
دوباره بگـو：
"دوستتــــدارم "
از همان هایے ڪه
وقتی دلتنگے تمام
وجودم را فرا میگیرد
برزبان مے آوری
و آرامم میڪند
‌ ‌‌ ‌‌‌‌‌

هیچ حسِ آرامشی
نمیتونه با بغلت رقابت کنه

بـی تـو حتـیٰ ؛
نــدهـم تـن
به دم و بـــازدمی

یک نفر هست که لب وا بکند می میر�
خنده ی معجزه آسا بکند ... می میرم
در کنارش بخدا حس عجیبی دار�
بوسه موکول به فردا بکند ... می میرم..

می دهم جان،
مرو از من...!

کی به انداختنِ سنگِ پیاپی در آب
ماه را می‌شود از حافظه‌ی آب گرفت؟

اين همه جان در جهـان
قربان یک جـان گفتنت

ساعت از نيمه گذشت و دلم آرام نشد
و خدا رحم كند اين همه دلتنگي را...

دوست دارم نگات کنم تاکه بیحال بش�
تو ازم دل ببری منم اغفال بش�
دوست دارم برای تو با همه فرق کن�
خودموتوی چشات ی تنه غرق کن�
باتو باشم غم چیه با تو مرگم آسونه

آیا این شب است که باعث می شود
من به تو فکر کنم!
یا من هستم که برای فکر کردن به تو
انتظارِ شب را می کشم؟

مرا
هزار
امید
است
و
هر
هزار
تویی

تب میکنم وقتی که می خندی
من زندگیم با عشق مانوسه
چشمات و که با خنده میبندی
اینجا یکی عکسات و میبوسه....

گر بنا باشد ...
دلم را جز تو ، آبادش کند ...
این ...
دل ...
ویران ...
همان ویران بماند ...
بهتر است ...

با تو همین کم بودن ها هم خوب است
باش
در حد همین
جر و بحث های
روزمره

مهم ‌ترین آدمِ زندگی شما
همون آدمیه که
بعد از خوندن این جمله
اسمش به ذهنتون می‌رسه ...
این قدرها ه�
دوست‌ داشتن پیچیده نیست .

آنجا كه هیچ نيست ،
به ياد بیاور
كه دوستت دارم ...

تو چه دانی که پس هر نگه ساده ی من
چه جنونی
چه نیازی
چه غمی ست...