شهرزاد

سه خصلت است که دارنده اش نمی میرد تا عاقبت شوم ان را ببیند . ستمکاری ، از خویشان بریدن و قسم دروغ .
امام محمد باقر (ع)

به جای خود بنشین ، کسی بلندت نخواهد کرد . ( مثل امریکایی )

اگر مرد ازاده یک روز از خصلت پاک خود دست بکشد ، دیگر شایسته داشتن این نام نیست .

از کاری که انجام دهنده اش ان را برای خود می پسندد ، اما برای عموم مسلمانان نمی پسندد ، بپرهیز . امام علی ( ع )

هر که تمامت دوستی خود را برای تو فراهم اورد ، تو نیز تمام طاعت خود را برایش فراهم ار .امام هادی ( ع )

ادمهای بی مایه همگان را ابزار رسیدن به خواسته های خویش می سازند .

خدایا مرا در کاری که برایم مقدر نکرده ای کمک نکن . فاطمه زهرا ( ص )

با گرگ ها که زندگی میکنی ، زوزه کشیدن را بیاموز .

از زمین خوردن کسی شاد مشو ، که نمی دانی روزگار برای تو چه در استین دارد . علی ( ع )

انسان باید در دنیا مانند مهمانی باشد که او را به ضیافت دعوت کرده اند ، ان چه را پیش روی او اوردند بخورد و انچه ندهند ، مطالبه نکند . ( بقراط )

اصیل بودن سعادتمندی ست ، اما بهتر است رفتار ما به نوعی باشد که نیازی به پرسش از اصل و نسب ما نباشد .

برترین علم ان است که در رفتار عیان شود . امام علی ( ع )

وقتی خدا می خواهد کسی را تربیت کند ، او را به مدرسه های پر زرق و برق نمی فرستد ، بلکه او را در مدرسه احتیاج تعلیم می دهد .

ادمهای پاک نهاد ، درهای وجودشان را پس از ناسپاسی می بندند ، نه پیش از ان .

از عارفی سوال کردند ، محبت را نشان چیست ؟ گفت : " ان که به نیکوئی زیادت نشود و به جفا نقصان نگیرد . "

هرگاه به کسی که به نوعی درباره ما بدی روا داشته ، خوب نگاه کنید ، فرشته ای را می بینیم که در وجودش سقوط کرده است .

علی ( ع ) می فرماید : من عاشق زندگی ام و بیزار از دنیا . از ایشان پرسیدند : مگر بین زندگی و دنیا چه فرقی است ؟ فرمود : دنیا حرکت بر بستر خور و خواب و خشم و شهوت است و زندگی ، نگریستن در چشم کودک یتیمی است که از پس پرده شوق به انسان می نگرد .

باید انسان بودن ، پاک بودن ، مسئول بودن و در اندیشه سرنوشت دیگران بودن وظیفه نباشد ، بلکه ، صفت ادمی باشد !!

جملاتی مثل : ببین جقدر دوستت دارم ، یا کلام صمیمانه : من در کنار تو هستم ، اینهاست که به زندگی ارزش جنگیدن میدهد .

درد من تنهایی نیست بلکه مرگ ملتی است که گدایی را قناعت ، بی عرضگی را صبر و با تبسمی بر لب این حماقت را حکمت خدا نامیدند . ( گاندی )