بــه آرامـــی آغـــاز بــه مــــردن مـی کـنــــی . . .
اگــــر سـفــــر نـکـنـــــی
اگــــر کـتـــابــی نـخـــوانــی
اگــــر بــه اصــوات زنــدگــی گــوش نــدهـــی
اگـــر از خـــودت قـــدر دانـــی نـکـنـــی.
@الیامین · ۲۰۵ امتیاز
★★★★☆ ۴ از ۵ (۸۶ رأی)
بــه آرامـــی آغـــاز بــه مــــردن مـی کـنــــی . . .
اگــــر سـفــــر نـکـنـــــی
اگــــر کـتـــابــی نـخـــوانــی
اگــــر بــه اصــوات زنــدگــی گــوش نــدهـــی
اگـــر از خـــودت قـــدر دانـــی نـکـنـــی.
همـیـشــه در انـتــظار معـجــزه بـاشـیــد،
زیــرا خــود نیــز یکــی از معجــزات هستـیــد.
"آنـتـونـی رابـیـنـز"
تمام افکارم . . .
شعرهایم . . .
نوشته هایم . . .
همه بوی تو را می دهند.
چرا رهایم نمیکنی ؟
تا لحظه ای برای خودم باشم.
نـمـیـتـــوانــــم عــاشـــــق نــبـــاشـــــــ�
یــــکـــــی بــــــود و رفـــــــت . . .
و مــــن هـنـــــوز بـــه تـــکـــــرار حــضــــورش
خـــــودم را کـــــه نــــــه !
دلــــــم را دلــــــداری مــــی دهـــــم . . .
کــاش هیـچــوقــت نـدانــی کــه چــه دردی دارد
وقـتـــی بـــه انـــدازه سنـگـیـنـــی یــک کــــــوه
دلـــت غـمـگـیــــن اســــت . . .
مـیـــزنـــم بــــه بـیـــابـــان ...
و پـــایـــم را بــــه پـیــشـــانـیــش مـیـکــوبـــم !
مــن لــج ایــن بـیـــابـــانــی را کــه از هــیـــچ طـــرف
بــــه "تـــــــــــو" نـمـــی رســــــد ... در مــــی آورم !
دوســتـــــت داشـــتــــــ�
............... دوســـــتــــــــــــت دار�
......................... و دوسـتــــت خواهـــم داشـــت
ــــــــــــ از آن دوســـتــــــت دارم هـــــا ــــــــــــ
کــــه کـســــی نــمــی دانــــــد
................ کــــه کـســــی نمــی تــوانـــــد
................................ کــــه کـســــی بلــــد نـیـســـــت
مـیـــان هـــــر نـفـســــی کـــه مـیـــکــشـــ�
هـمـهـمــــه ای اســــت از هـمــــه پـنـهـــــان
امـــــا از تــــــو چــــه پــنــهــــــان ؟
مـیـــان هـــــر نـفـســــی کـــه مـیـــکــشـــ�
تـــــو هـسـتــــی کــه مـیـــکــشـــم تـــــو را
کــــــه مـیـــکــشـــــی مــــــــرا . . .
ای کـــــــــاش . . . !
فـشــار . . . غـصـــه . . . غـــم . . . درد . . .
واحــــد و عــــدد داشــــت !
کـــــــــاش . . . !
قـابــل قـیــاس و انــدازه گـیــری بــود !
آن وقــت شـــایــــد . . .
روزگــار بــا تـمــام بـی رحـمــی اش مـی فـهـمـیـــد !
بــر ســر یــک نـفـــــــر چـقــدر آوار مـی ریــــزد . . .
خــودت را کــه بــزنــی بــه آن راه یــادت مــی رود !
کــه روزی کــســــی بـــــــود . . .
کــه خـنـــده هــایــت را دوســت داشــت !
کــه دوســت نــداشــت چـشـمــانــت نـمـنــاک شــود !
کــافی اســت خــودت را بــه آن راه بــزنــی . . .
تــا هـمــه ی ایـنـهــا را فـرامــوش کـنــی . . .
هـمـیـــشــــــه آنـــکــــــه مـــیــــــرود . . .
کمــــــی از مـــا را بــــا خــــــود مـیـــبــــــرد . . .
هوا حال میــــــــده واسه گریه کــــــــردن
شبــــــه و خیـابونـو غــــــــرق سـکوتـــــه
چقــدر باشکـــــوهه همین گریــــــه وقتی
تصـــور کنــی کـه خـــــــــــدا روبــــــروته
هوا حال میــــــــده واسه بی قـــــــراری
که یک لحظــه بغضـــت رو تنهــــــا نزاری
که آروم بشینــــی یــه گوشـــه ببـــــــاری
کـــه یـــــادت بـیــــاری اونــــــو نـــــداری
تــــابـســتـــــون افـتـــــاده تـــــو ســـرازيـــــری
امـــروز صـبـــح کــوچــه بـــوی پـایـیـــز مــیــداد
آخ . . . پـــایــیــــز دیــــوونـــــــه ام مـیـــکــنــــه
دلـتـنـگــــــم ! بـــرای او نـــــه !
بــــرای منـــــه قـبــــل از او !
چــقــــدر قـشـنـــــگ بـــــودم !
دیـــروز اتــفـــاقــی تــــــو را جـــایــی دیـــدم . . .
تـنـهــــا نــبـــودی !!! امــا خــوشـبـخـــت هـــم نـبـــودی . . .
بــــــی هــــــــــــــــــــوا رفـتـــــــی
...............و مــــــــــــــن................
بــــــی نـــفــــــــــــــــس شـــــــد�
چـــنــــــد روزیــــســــــت دســـتـــهــــــایـــم را بـــــا چـــنــــــد کـــتــــــاب و نـــوشـــتــــــه ســــــرگــــــرم کــــــرده ام امــــــا گــــــول نـمـــــی خــــــورنــــــد هـــیــــــچ چـــیـــــــز مـعـــجــــــزه ی دســـتـــهــــــای تــــــــــــو نـمـیـــشــــــود !
بـــه آیــنـــــــه نــگـــــــاه مــی کــنـــــ�
لـبـخـنــــــد مــیـــزنــــم........................
........................لـبـخـنــــــد نمــیـــزنــــد
هـمــــــــــــه جــــــــــــا هـسـتــــــــــــی !
در نــوشــتــــــه هـایـــم . . .
........................در خـــیـــالــــــم . . .
......................................در دنـــیـــایــــــم . . .
تــنــهـــا جــایــی کــه بــایــد بــاشــی و نــدارمــت
.................در کــنـــــــــــارم اســـــــت.................
بـــه هـمـــان ســــادگـــــی
کـــه کـــلاغ ســـالـخـــورده
بـــا نـخستیـــن ســـوت قـــطار
ســـقف واگـــن مـتـــروک را
تـــرک مـی گــویـــــد
دل مــــن...دیـگــــــر...
در جــــای خـــود نـیـســـت
بــــه همیــــن ســــادگـــی !