fatemeh

دنیافهمید خیلی حقیراست وقتی گفتم یک تار مویت را به او نمیدهم

مدشده ای در شهر به همه می ایی جزمن شاید مقصرمنم که قدیمی ام

قسمت این بود که تا دلسپرده ات میشوم تونباشی این تنهاحرفی است که نبودنت راتوجیه میکند شایدهم مرا ارام

ازمن جدا شدو گفت هرچی ک بوی تورومیداد اتیش زدم اخرش نفهمیدم تونست بدنشو اتیش بزنه یانه

همیشه 2تادسته ادم وجود داره یکی ناز میکنه یکیم محبت اونی ک ناز میکنه همیشه محبت میبینه اونی ک محبت میکنه همیشه تنهای تنهاست مثل من

تواگر ماندنی بودی بایکی ازقبلی ها مانده بودی

گفتند چندسال داری گفتم روزهای غمناک زندگی ام را خط بزنی کودکم

وقتی تمام راه را امدم وقتی تاتو هیچ نمانده بود چه قدر دیر یادش امد خدا که ما قسمت هم نبودیم

خیلی سخته تو خلوتم کلی باهاش حرف میزنم اما موقع دیدنش فقط باید بگم سلام چرا حتی نگام نمیکنه چرا انقدر تنهام چرانمیفهمه ب خاطرش از همه چیوهمه کس گذشتم بچه ها هرکی منو درک میکنه لایک کنه اما ارزوم خوشبختیشه حتی با اون مطمعنم لیاقت اشکامو داره

درمیان من و تو فاصله هاست
گاه می اندیشم می توانی تو
به لبخندی این فاصله را برداری
تو به اندازه ی تنهایی من خوشبختی
من به اندازه ی زیبایی تو غمگینم.

دوستت دارم هایت را باور دارم مانند امضاء های ته نامه ات که می گفتی از خون است اما طعم انار می داد