آرشیدا

خواب هایم گاهی زیباتر از زندگی ام می شوند !
کاش گاهی برای همیشه خواب می ماندم . . .

ایـن دل بیـقــرار مـــن بـا یــاد هـیــچ گـلـــی آرام نـمیگـیــرد،
جــزء تـــــو
تــویـــی کــه هــمـه جــهـان مـنـــی ...!!

حـــَتمـ دارمـــ !
بـــَعــد از تـــــو ...
حـــال ِ منـــ خـــوبــــ ِ خــــوبـــــ استـــــ
نـــــ َ غــَمـــ دارمــــ ...
و َ نــــ َ دَرد ...
وجـــدانــَتـــــ راحــَتــــــ
آنـقــــَدر آســــودهـ مــیــ خــــوابــــَمــ
کـــــ ِ نــَبـضـــَمــ تــــِکــانـــــ نـــَخـــُورَد ...!

هر کس هر جا
که دلش میخواهد بایستد
به کسی اجازه نخواهم داد
به جای " تو " در قلبم بنشیند

یــه مــادر بــزرگــم هــم دارم کــه میــگه:
مــن دیــشب اصلا خــوابم نــبرد !!
هــمش خــوابای بــد میدیــدم! :))

حکایت تو با من
حکایت باران ِ بی امان است
بر تن نحیف ِ برگ!

تو متن اصلي بودي...
و باقي زيبايي ها...
ترجمه اي نارسا...
به زبان هاي ديگر بود...

بیچاره چوب کبریت کوچک....آتش ازسرش شروع شد ولی....برجانش افتاد.
فکرت را مراقب باش...

دوست دارم روزهایی را
که تنها دغدغه‌ام این است
که بین چای و قهوه یکی را انتخاب کنم!

دلتنگی
تنها نصیب من بود
از تمام زیبایی هایت….

آنقدر تاوان اشتباهات تو را دادم که بی شرمانه مرا مقصر تمام اشتباهاتت پنداشتی...

چقدر فــرق داشـــتیم مــن و تو !!
همه را کنار زدم تا به تــــــو برسم ..
مرا کنار زدی تا به همـــــــه برسی !!

دلم یک اتفاق ...
نه !
یک معجزه می خواهد
دستی که سرم را به شانه ی تو برساند
و ...
ببارم همه ی این روزها را ...!

هــرگــز بـرایــم کهـــنه نمـیشـــوی..
حـتــی اگــــر تـمـــام دنیـــا را تــار عـنـکـبــوت بگیــرد..

در عجبم چطور هنوز ستون فقراتت سالم است
وقتی با این انهدام سخت از چشمانم افتادی...!

دنیا بازی هایت را سرم در آوردی.
گرفتنی ها را گرفتی...
دادنی ها را ندادی...
حسرت ها را کاشتی..
زخم ها را زدی...
دیگر بس است...
چیزی نمانده...
بگذار بخوابم...
محتاج یک خواب بی بیدارم...

هرکه را عــزیــز داشتـــ�
بــه خـــدا ســپــردمــ
دســـتان خـــدا را تــرجـــیح داد و...
رفــت ، رفـــت ، رفــــــــــــــــــت!!
کـــاش کســی مــرا بــه خـــدا می ســپرد!!

باران ببار و تمام خاطره ها را بشور
تمام دوستت دارم ها
تمام عاشقانه ها
ببار که من هم شرم نکنم، من هم ببارم !

قــول بــده کــه خــواهــی آمــد امــا هــرگــز نیــا! اگــر بیــایــی هــمه چیــز خــراب می شــود! دیــگر نــمی تــوانــم اینــگونــه بــا اشتــیاق بــه دریــا و جــاده خیــره شــوم! مــن خــو کــرده ام بــه ایــن انتــظار، بــه ایــن پــرســه زدن هــا در اسکــله و ایستــگاه! اگــر بیــایــی مــن چشــم بــه راه چــه کســی بمــانــم؟

اینجــــــــا آرامگاه بغض هــ ـای کهنه است
کمی سکوت!
که اگربیدار شوند درد دارند لعنتی ها...